ប្រាសាទខ្នារគឺជាបុរាណដ្ឋានដំសំខាន់ក្នុង ស្រុកជាំក្សាន្ត ខេត្តព្រះវិហារ ដោយមានសំណង់ប្រាសាទជាច្រើនសង់បន្តបន្ទាប់គ្នាប្រហែលចាប់ពីចុងសតវត្សរ៍ទី៩នៃគ្រិស្តសករាជរហូតដល់សតវត្សរ៍ទី១២ ដោយមានបែបរចនានៃស្ថាបត្យកម្មយ៉ាងតិចចំនួន៥គឺ៖​ រចនាបថកោះកេរ រចនាបថប្រែរូប រចនាបថបន្ទាយស្រី រចនាបថឃ្លាំង និងរចនាបថបាភួន។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញសិលាចារឹកចំនួន៥ តាងដោយលេខសម្គាល់ K.355, K.356, K.660, K.661 និង K.1312។

បើតាមលោក ធន វ៌រថន ​ប្រាសាទខ្នារត្រូវបានអ្នកស្រាវជ្រាវជាច្រើនចាប់អារម្មណ៍ ដោយថ្មីៗនេះក៏មានកំណាយបុរាណវិទ្យាដើម្បីសិក្សា។ ជាការកត់សម្គាល់ផ្នែកស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទនេះដំបូងឡើយប្រហែលជាអាស្រមក្នុងរាជ្យព្រះបាទយសោវម្ម៌ទេវទី១នៅចុងសតវត្សរ៍ទី៩-ដើមសតវត្សរ៍ទី១០, ក្រោយមកទៀតក៏មានការសាងសង់ហោត្រៃក្នុងរាជ្យព្រះបាទជយវម្ម៌ទេវទី៤ (ប្រាង្គ H), និងមានព្រះមហាក្សត្រជំនាន់ក្រោយៗសាងសង់បន្ថែមបន្តបន្ទាប់រហូតដល់សតវត្សរ៍ទី១១ ឬសតវត្សរ៍ទី១២នៃគ្រិស្តសករាជ។

នៅដើមសតវត្សរ៍ទី២០ លោក E. Lunet De La Jonquiere បានធ្វើការចុះបញ្ញីប្រាសាទបុរាណក្នុងប្រទេសកម្ពុជា លោកបានគូរប្លង់ប្រាសាទនេះដោយមានសំណង់ប្រាង្គ គ្រឹះប្រាសាទ​ និងសំណង់ថែវប្រាសាទ តាងដោយអក្សរ A ដល់អក្សរ N បើគិតជាលេខមានសំនង់ចំនួន១៤ ប៉ុន្តែលោកមិនបានគូរសំណង់រាងដូចអក្សរ D ដែលស្ថិតនៅភាគខាងជើងកំពែងប្រាសាទនោះទេ។ ក្រោយមកទៀតលោក Henri Parmentier ស្ថាបត្យករ និងបុរាណវិទូ បានគូររូបទ្វារបាលប្រាសាទនេះហើយចេញផ្សាយនៅឆ្នាំ (១៩៣៩?)៕